“Be thankful for the difficult times during those times you grow”

Geschreven door Romy op 17-2-2018

De laatste tijd word ik elke dag op proef gesteld door mijn lichaam. Eigenlijk was dat altijd al sinds ik chronisch ziek ben. Maar er zijn van die periodes dat het onverwachts verslechterd. En zo’n periode heb ik nu. Het begon een aantal maanden geleden met wekelijks verschillende ontstekingen in mijn lichaam, longontsteking, keelontstekingen, ontstoken klieren, blaas- en nierbekkenontstekingen. En voor elke ontsteking kreeg ik een antibiotica kuur. In een korte tijd heb ik zo’n 6/7 antibiotica kuren gehad, wat mijn lichaam weer behoorlijk ziek heeft gemaakt.

Ik ben gaan merken aan mijn lichaam, dat er steeds meer vage klachten bij kwamen. Voornamelijk in mijn maag-darmstelsel, hele heftige pijnen vanaf mijn slokdarm tot aan mn darmen. Pijn met eten en drinken, problemen met mijn stoelgang. Hiervoor ben ik gelijk via de dokter terug doorverwezen naar de mdl-arts, omdat ze in mijn ontlasting hadden gezien dat er een bepaalde darmontsteking aanwezig is. De oorzaak en wat er exact speelt weten we nog niet, maar dat moet weer voor de zoveelste keer nagekeken worden. Helaas kan ik pas eind februari terecht voor een gesprek met de arts.
Maar de klachten zijn nog steeds aanwezig en lijkt soms met de dag erger te worden. Enorm heftige pijnen in mijn slokdarm, wat uitstraalt naar mijn rug en ribben, maagzuur wat continue in rust en tijdens eten naar boven komt, waardoor heel mijn borstkas pijn doet. Zo’n gevoel alsof je het aan je hart hebt, vreselijk.
Voor mij zijn dit herkenbare klachten, vergelijkbaar met toen de periode dat mijn chronische slokdarmontsteking werd vastgesteld. Dat blijft helaas een heel vervelend kwaaltje wat vaak terug blijft komen, qua klachten.

Ook vermoeidheid speelt de laatste tijd weer in een heftige vorm mee, ik voel me vaak zo uitgeput -het gevoel alsof ik een hele marathon heb gelopen- en dan ook nog eens onrustige nachten. Ik heb zoveel moeite met inslapen en door slapen, ondanks dat mijn lichaam vermoeid is, heb ik geen fatsoenlijke nachtrust. Elk moment als ik dan ‘s nachts wakker wordt, voel ik me zo duizelig en slap. En de volgende morgen voel ik mij niet uitgerust. Dat is zo enorm frustrerend, als je lichaam er niet volledig aan kan toegeven om te rusten, terwijl je je zo uitgeput voelt.
Vervolgens spelen er dan ook spier- en zenuwpijnen mee, wat ook met de dag erger wordt. Geen plekje in mijn lichaam wat geen pijn doet momenteel. Spierpijn alsof ik keihard heb getraind, zenuwschokjes en een stekende pijn alsof ze met een mes door mijn lichaam zitten te steken.

Het is dat ik al heel wat gewend ben en heb meegemaakt met mijn lichaam en daardoor dus krachtig en positief kan blijven, alsof er niks aan de hand is. Maar er is werkelijk wel wat aan de hand. mijn lichaam laat mij momenteel beetje bij beetje weer in de steek. En het is zo vervelend als je dan totaal geen controle hebt over je lichaam.
Ik zou in mijn hoofd graag meer dingen willen kunnen doen, wat mijn lichaam niet toelaat. Want alleen al de kleine dingen die ik de laatste tijd nog doe, vragen enorm veel energie en kracht. Ik probeer dan ook al mijn kracht en positieve gedachten uit die dingen te halen, zodat ik met een goede instelling blijf doorzetten tot er weer een lichtpuntje verschijnt. En ik heb er voldoende vertrouwen in, dat die periode weer gaat komen. Het heeft alleen ontzettend veel tijd nodig en dat vraagt enorm veel doorzettingsvermogen en geduld. Maar die doorzettingsvermogen en geduld heb ik in me, dat heb ik de afgelopen 8 jaar aan mezelf en mijn omgeving al laten zien!

Het is niet altijd makkelijk, om zoveel pijn te moeten handelen en je dag door te komen met een oververmoeid lichaam.
Maar ik krijg het toch iedere dag weer voor elkaar, dat opgeven er bij mij niet in zit!

‘Be thankful for the difficult times during those times you grow’