Ik ben trots op mij zelf

Geschreven door Romy op 17-2-2018

Ik ben het meest trots op mezelf, hoe ik door de afgelopen 8 jaar ben gegroeid als persoon.

Ik lag op bed met een kop thee, en stond even stil bij de vraag op mijn theezakje; Waar ben je het meest trots op?

Deze jaren zijn niet altijd makkelijk voor mij geweest, veel struggles meegemaakt met mijn lichaam, het gevecht tegen de ziekte die mijn leven onverwachts in één klap heeft veranderd; veel “vriendschappen” kwijt geraakt, mijn sociale dagelijkse leventje werd beetje bij beetje van mij weggenomen, geen school, geen werk en geen sport. En zo breng je je dagen voornamelijk door, thuis.. ook dat verschilde per dag, mijn lichaam liet vaak genoeg zien wat wel en niet ging, maar zelfs dan ging ik vaak over mijn grenzen. Waarom, omdat ik altijd, elke dag, heb willen genieten van mijn leven.

Ondanks mijn ziekte.. 

Nooit heb ik mijn ziekte laten bepalen hoe ik mijn leven moest leven, ik leefde het elke dag en nu nog, zoals ik dat wil. En toch ben ik mij deels gaan aanpassen aan mijn lichaam.
Je grenzen leren kennen en de controle hebben over je lichaam is niet altijd makkelijk, want in mijn geval doet de borrelia bacterie toch wat ie zelf wil.

Maar ik ben mijn lichaam met deze ziekte door de jaren heen beter gaan leren kennen. Ook dat heb ik vaak niet kunnen accepteren, hoe vaak mijn lichaam me in de steek liet en je dan mentaal sterk wilt blijven om het gevecht elk moment dat het zwaar is te willen winnen. Gelukkig is dat mij elke keer gelukt en ik heb helaas heel wat zware periodes moeten doorstaan. Maar hierdoor ben ik gaan zien en beseffen dat ik als persoon steeds meer groeide, al mijn kracht en positiviteit uit zulke moeilijke momenten probeerde te halen en mij dat sterker heeft gemaakt dan ik ooit had gedacht.

Eindelijk heb ik nu na 8 jaar een doel, mijn wens die uit gaat komen.

Een behandeling die mij minimaal 80% kans geeft op herstel.
Ik blijf alles op alles zetten, om deze kans waar te maken!
En ik ben iedereen om mij heen zo ontzettend dankbaar voor hun hulp, steun, liefde en tijd die in mij gestoken wordt!

Dit is een droom van ieder ziek persoon, wat ik iedereen van harte gun.

Mijn doel hou ik vast en het vertrouwen dat er een einde komt aan alle ellende met mijn lichaam, maar toch ben ik mijn ziekte dankbaar voor de persoon die ik ben geworden.

Het heeft veel verdriet, tranen, pijn, energie, doorzettingsvermogen en geduld gekost. Ik heb hier al mijn kracht uitgehaald en ik geloof hierdoor in een mooie toekomst!