Lymetest methodes

De gangbare Lymetesten die via huisarts of ziekenhuis worden gedaan zijn in de regel antistof testen, zoals de ELISA-test en de Western Blot-test. Deze testen de aanwezigheid van antistoffen in het bloed en soms in cerebrospinaal vocht (hersenvocht). De ELISA toont alleen antilichamen aan, de Western Blot laat ook zien wélke antilichamen aanwezig zijn. In het begin van de infectie zijn deze testen niet waardevol aangezien de antilichamen pas na enkele weken geproduceerd worden en zichtbaar zijn in het bloed. Slechts een klein deel van de patiënten krijgt een positieve diagnose. Vaak hadden deze patiënten in de acute fase een erythema migrans (EM), de typerende rode kring op de huid. Het grote nadeel van deze testmethode is dat zij niet de Borreliabacterie zelf aantoont, maar het aantal antilichamen dat wij aanmaken om de bacterie te bestrijden. Door de indirectheid kan het gemakkelijk gebeuren dat de uitslag van een test bij een Lyme patiënt negatief is en bij iemand die geen Lyme heeft, juist positief. Wanneer er met zekerheid vastgesteld kon worden of er wel of geen besmetting is geweest, zou behandeling veel effectiever zijn of juist onnodige behandelingen kunnen worden voorkomen.

Er zijn een aantal laboratoria die zich sterk maken voor meer geavanceerde serologische testen.

Pro Health in Weert is een laboratorium dat gebruik maakt van de LTT-Melisa test.  Romy heeft de LTT test in Duitsland gehad. Dit is een lymfocyten activatie test en is internationaal gevalideerd. Een andere testmethode die dit laboratorium ter beschikking heeft is de zogenaamde PCR test. In het bloedplasma wordt de aanwezigheid van het DNA van de Borrelia bepaald.

De Lyme kliniek in Augsburg wordt gezien als een toonaangevend instituut voor Lyme patiënten. De diagnose wordt gesteld op basis van een uitgebreide geschiedenis waarin de specifieke klachten en geschiedenis wordt opgetekend en geëvalueerd. Parallel hieraan worden speciale laboratoriumtests van het bloed (ELISA) en Elispot-LTT, een lymfocytentransformatietest gedaan en nog andere passende tests bij verdachte co-infecties. De diagnostiek wordt als het ware gemonteerd op mogelijke co-infecties en de ziekte geschiedenis. De diagnose wordt geleid door Dr. med. Armin Schwarzbach.

Het UMC St Radboud in Nijmegen is in 2013 van start gegaan met een samenwerking met het Amerikaanse Boulder Diagnostics. De diagnostische methode zou veelbelovende resultaten laten zien. Deze nieuwe test is in principe gebaseerd op het meten van de aanwezigheid van de identiteit van de ziekteverwekker. Het is een soort geheugentest voor afweercellen. Hoever het UMC hiermee is,is nog niet helemaal bekend.

Innatoss Laboratories in Oss is gespecialiseerd in innovatieve diagnostiek voor infectieziekten. Zij doen divers bloedonderzoek in hun eigen laboratorium. Via de website kun je de Nanotrap Lyme test bestellen: directe detectie van Borrelia-eiwit in urine. Met deze innovatie uit de VS wordt in urine gemeten of er eiwitten van de Borrelia bacterie aanwezig zijn. Dit is zeer sterk bewijs voor de diagnose ‘ziekte van Lyme’. Innatoss is het enige laboratorium in Europa dat deze test uitvoert. De test kan in elke fase van besmetting een infectie aantonen, van vroege besmetting tot een vergevorderd stadium.

Levend Bloed Analyse

Bij deze test wordt met een prikje een heel klein beetje bloed afgenomen en dit wordt vervolgens direct, in nog levende toestand, onder een microscoop bekeken. De levend bloed analyse is een morfologisch onderzoek, wat wil zeggen dat er gekeken wordt naar de vormgeving van de bloedcellen. Daar wordt gekeken naar de afwijkingen in de vorm van de bloedcellen, eiwitten en mogelijke schimmels en parasieten en soms herkenbaar de spirocheet die men soms zelfs tegen het celmembraan van een rode bloedcel ziet boren. In het onderzoek naar de Borrelia bacterie wordt er onder andere gekeken naar de cyste-vorm, de L-vorm, de granul-vorm en de opgerolde vorm. Ook worden soms de rode bloedcellen open gemaakt om te zien of de Borrelia zich al in de cel genesteld heeft. De LBA kan dus een overtuigend bewijs leveren dat de borreliaspirocheet in het bloed aanwezig is. Met de LBA kan helaas niet worden uitgesloten dat de bacterie er is. Het is niet gemakkelijk om met LBA de spirocheet te vinden. Co-infecties zijn goed te meten met LBA. Babesia is vaak letterlijk in de rode bloedcel te zien.

Bioresonantietest

Bij deze test wordt gebruik gemaakt van een gevoelig elektronisch apparaat die de elektrische weerstand en trillingen kunnen meten. Met deze apparatuur kan gemeten worden hoe de conditie of energetische toestand is van de verschillende organen. Door in de stroomkring een testampul te plaatsen van een homeopatisch verdund preparaat van de Borreliabacterie kan worden gezien of de ziekteverwekker de oorzaak is van de storing. In geavanceerde apparaten zijn de gegevens van de ziekteverwekker digitaal in het apparaat opgeslagen. Omdat de frequenties van alle bekende Borreliabacteriestammen en co-infecties al in zo’n apparaat aanwezig zijn, kan langs deze weg worden bepaald, of er sprake is van Lyme en of de bacteriën actief zijn en zelfs waar ze zich bevinden. De officiële wetenschap en de reguliere geneeskunde erkennen deze op trillingen, acupunctuurpunten en homeopathie gebaseerde test- en behandelmethoden (helaas) niet. De integrale geneeskunde maakt gebruik van alle beschikbare testmethoden en legt deze naast elkaar om tot een diagnose en behandelplan te komen. Als je kiest voor deze methode in combinatie met herstel, kies dan voor fotonen therapie!  Hier is Romy erg lang behandeld, maar voor haar helaas zonder blijvende resultaten. Er is veel uitgekomen daar a.d.h.v. de Bioresonantie, maar de fotonentherapie zelf heeft weinig opgeleverd.

Bronnen: Lyme-info en Medifoton